Als vrienden van een lamme hun gehandicapte vriend bij Jezus willen brengen, blijkt er geen doorkomen aan. Er wordt geduwd en getrokken. Niemand wil uit de weg gaan, iedereen wil voorop staan… Zo gaat dat nog vaak tussen mensen: zelf de beste plek willen, anderen de pas afsnijden, geen stap voor ‘n ander opzij willen doen; zo gaat dat vaak.

Maar het kan ook anders, leert het evangelie ons. Je kunt het ook opnemen voor wie dat zelf niet kunnen, niet durven. En dus je lamme vriend op handen dragen en zeggen: we brengen jou bij Jezus. Echte vrienden moeten dat geweest zijn, die als het moeilijker blijkt dan gedacht, hun vriend niet laten vallen. Integendeel, ze dragen hem naar boven, maken een gat in het dak en laten hem neer voor Jezus voeten.

En Jezus zag, schrijft Marcus, hun geloof. Hij zag hun gelovig vertrouwen in hem en de zorg, de liefde voor hun vriend.

Het was een oude droom in Israël dat ooit door een gat in het hemeldak God zou neerdalen om dichter bij mensen te zijn, om hen en de wereld te genezen van kwalen en kwaad. De vrienden van de lamme geloofden dat die droom waar was geworden. Zij meenden dat God in Jezus dichtbij was gekomen. En daarom geloofden ze dat er van die man een kracht uitging die hun vriend zou kunnen genezen.

Dus toen Jezus hun geloof zag, hun geloof in Hem en de zorg voor hun vriend, zei hij tegen de lamme: ”Sta op, neem je bed op en wandel…”

Een wonderlijk verhaal dat vertelt dat ware vriendschap en gelovig vertrouwen wonderen kunnen doen.

Misschien herkent u zich in de lamme. Misschien voelt of voelde u zich verlamd door het leven: een groot verlies doet je bij de pakken neerzitten; je denkt niet meer verder te kunnen en waarom zou je ook nog; je voelt je lamgeslagen door verdriet, grote zorgen, door angst misschien of tegenslag… je voelt je echt lamlendig.

Het evangelie vraagt dan om mensen die niet denken “je kunt het dak op met je gezeur” maar om mensen die erop vertrouwen dat het goed kan komen, mensen die je optillen, zoals de vrienden van de lamme, die je dragen en die er echt alles voor over hebben om jou te helpen opstaan. Zodat jij, eerst verlamd door verdriet, weer opkrabbelt en op eigen kracht verder kunt. Als je gedragen wordt door vriendschap en gelovig vertrouwen van hartelijke mensen om je heen kun je weer opstaan!

En soms zijn de rollen misschien omgedraaid: Soms kun jij een ander dragen en een lamme overeind helpen. Soms moet je het dak op, ik bedoel: soms moet je er heel wat voor doen om mensen te helpen. Maar vaak kan, heel eenvoudig, een lieve brief, een hartelijk gesprek al wonderen doen of een luisterend oor, of iemand laten merken: wat geweest is tussen ons is voorbij, wat fout was, vergeten we; je zonden zijn je vergeven… We beginnen met een schone lei..

En telkens als dat gebeurt, als je een mens helpt opstaan, maak je een gat in het grijze hemeldak en breekt de zon weer door in het leven.