|
Op 9 januari reikten we aan het eind van de zondagsviering het Petrusbeeldje over aan enkele mensen die vaak onopvallend in alle bescheidenheid veel goeds doen in onze parochie en samenleving. Het zijn keien van mensen, die daarom een bescheiden beeldje ontvingen van een kei van ’n mens, een rots in de branding, Sint Petrus naar wie onze parochie is genoemd.
Ons eerste Petrusbeeldje ging naar iemand die trouw is in alles wat je hem vraagt, hij collecteert in deze kerk, hij werkt mee in onze ‘groenploeg’ die rond de kerk doende is en in onze ‘klusclub’ in de kerk (..morgen ruimt ie de stal weer mee op..); hij is acoliet bij de uitvaarten en met zijn vrouw houdt hij sinds ruim twee jaar onze kapel op orde in de Westrik: zijn naam is
Piet van Gestel
Ons tweede gaat naar een man wiens vrouw ook al eens werd onderscheiden. Hij is een voorbeeld van een stille maar onmisbare kracht; ten allen tijd oproepbaar en beschikbaar voor deze of gene klus in en om de kerk soms in ploegverband met nog zes of zeven mannen van hetzelfde goei soort en soms ongevraagd heel attent en stillekes doende..Hij was de man die zorgde dat de sneeuw werd geruimd voor en achter de kerk: Sjaak Damen….een stille waardevolle kracht!
Het derde beeldje is voor een lid van de Beekse Cantory, hij zingt zondags in de Cantory of bij Gregoriaanse Schola en door de week bij het Dames en Herenkoor. Hij is neerlandicus en vaardig met taal: Had de eindredactie van het prachtige jubileumboek van de Andreaskerk, is ‘n kracht achter de tweede kans markt op huize Clossenborch, en ten slotte is hij een stille mantelzorger voor mensen die hulp nodig hebben: Ton Smulders
En tenslotte: Martien had er al een en eigenlijk was dat ook al een beetje voor haar, maar die dag 9 januari wilden we Marlies bij het scheiden van de markt heel graag ook zo’n Petrusbeeldje meegeven. En dat versierd met een bloemetje erbij omdat ze het dubbel en dwars verdiend en uit dank voor haar inzet en toewijding aan de Beekse koren en kerkgemeenschap:
Marlies van Woerkum.
|