 (Overweging uit de viering met Luciani van 11 oktober 2009)
De dingen van de wereld
kunnen ruimte scheppen
voor het leven van mensen –
of ze kunnen het eng maken.
Auto's en telefoon kunnen
mensen dichter bij elkaar brengen;
geld kan helpen,
techniek kan helpen,
woorden kunnen helpen,
een bloem, een brief,
een gebaar...
Maar dingen zijn nooit iets op zichzelf.
Zij worden gedragen door de waarden
van God en medemens:
welvaart door welzijn,
bezit door liefde,
gezag door dienst,
structuren door mentaliteit
van goede geest en rechtvaardigheid.
Mensen mogen zich niet doodstaren
op schijn, materie en macht.
Alle dingen hebben slechts de waarde
van de mensen die ze gebruiken.
|
|
|
Om te leven met zovelen... |
|
 Om te leven met zo velen
mens voor mens en land voor land
is uw woord aan ons gegeven
en uw Geest weeft het verband.
Leer ons uit onszelf te treden
haal ons uit die eenmanstent
om te gaan met vaste schreden
naar wie nog geen leven kent
Dat wij niet verloren raken
in een binnenlandse strijd
opgetast met eigen zaken
voor zoveel zo weinig tijd.
Dat wij niet onszelf begraven
niet vergaan in eigen baat
maar verrijzen bij het leven
tot vernieuwing weer in staat.
Gij die weigert aan te nemen
dat uw liefde zal vergaan,
Gij die leeft van hoop op mensen
dat zij ooit elkaar verstaan:
blijf hier leven in ons midden
stuw ons naar elkander toe,
blijf in armen om ons bidden
en wordt uw gebed niet moe.
(uit liturgie van 26 oktober 2008
gezongen door Luciani)
|
|
|
Als je in mensen geloofd hebt
die het af lieten weten:
ga dan door te geloven.
Als je op een wonder gehoopt hebt
dat niet is gebeurd:
ga dan toch door en blijf hopen.
Als je een spoor van liefde na wilde laten
dat werd vertrapt:
ga dan nóg verder met liefde.
Als je gedroomd hebt en daarna ontwaakt,
droom weer en droom verder
tot aan de morgen!
(Overweging uit de liturgieviering b.g.v. het 30-jarig bestaan van Luciani in de Petruskerk op 21 september 2008.)
|
|
|
Doop - Communie - Vormsel |
|
 Wie zijn kind
-klein als het is en
zo onmachtig als wat-
ten doop houdt
verplicht het kind tot niets
en zichzelf tot alles
Wie kinderen
-al wat groter
maar erg speels nog-
in de kerk aan tafel vraagt
verplicht het tot weinig
en zichzelf tot veel
|
|
Lees meer...
|
|
|
